Reflectie is een manier om goed voor jezelf te zorgen als professional. Deze inspiratiereeks geeft vormen voor individuele reflectie: beelden, associaties en voorwerpen. Om een vorm te ontdekken van reflectie die bij jou past – ook praktisch gezien.

Dit gaat over hoe een ogenschijnlijk eenvoudig cadeau verschillende boodschappen en daarmee lagen kan bevatten*:

• De boodschap van de gever aan de ontvanger
• De strijd tussen de kernboodschap en allerlei afleidende ‘boodschappen’ vanuit je eigen beelden, verwachtingen en fantasieën: waar luister je naar?
• Alledaagse spirituele boodschappen

* Het duurde even voordat ik wat lagen te pakken had. In de opname (zie link hieronder) hoor je vooral nog m’n weerstand. In de tekst hieronder lees je de iets diepere lagen. 

Kernboodschap

Yoga is de basis van mijn leven, wat ik op een alledaagse manier deel.

Zo, dat staat. De kernboodschap voor mij op basis van dit prachtige cadeau. Het heeft even geduurd voordat ik dit hardop durfde te delen, want af en toe ervaar ik hierbij de nodige weerstand en terughoudendheid. Soms duurt het even, voordat je zo’n kernboodschap voor jezelf te pakken hebt.

En dat is precies waar deze vorm over gaat: welke betekenis geef jij aan de boodschappen die je krijgt? Maar misschien nog wel belangrijker: hoe ga je om met de weerstand die je hierbij ervaart?

Weerstand en speelruimte

Met de boodschap “wellicht kun je dit gebruiken in het Reflectie Atelier” kreeg ik dit doosje met spirituele inzichtkaarten. Op het doosje staat: ‘Inspirerende boodschappen voor een antwoord op je levensvragen’. Een set kaarten die je kunt benutten hoe je maar wilt. Dus kan het wat mij betreft ook over het ‘werk-leven’ gaan.

Zo’n variatie is de speelruimte die ik soms nodig heb om met bepaalde ‘vormen’ te kunnen werken. Want bij mij komt soms meteen de weerstand op als ik zo’n doosje zie: “jajaja, dat zullen we nog wel zien of me dat inzicht geeft…”. Kortom: ik word er een beetje opstandig van. Maar daardoor mis je soms ook de kern.

Loslaten van aannames en verwachtingen

Die weerstand doet me denken aan een workshop waar ik een paar jaar geleden aan deelnam. Terwijl we -met alleen maar vrouwen-  in een cirkel op de grond zaten, lagen in het midden enkele voorwerpen en een waaier van tarotkaarten gesloten op de grond. De uitnodiging was om één van de kaarten te pakken, met een afbeelding en titel erop: jouw kaart met boodschap voor dat moment.

Ik was nogal sceptisch op dat moment, vroeg me (bijna hardop) af waar ik in beland was en waarom ik hier naartoe was gegaan. Bovendien was ik niet bekend met ’tarotkaarten’ en had het boekje met de uitleg nodig voor de betekenis van mijn kaart. Maar ergens was ik ook nieuwsgierig naar wat het me zou brengen. Gaandeweg de ochtend ontdooide ik: we gingen aan de slag met yoga, gevolgd door intuïtief schilderen, waarbij je in een eigen creatieproces kon duiken. En soms denk ik nog steeds terug aan de ‘boodschap’ van mijn kaart: ’the spiral of manifestation’.

De strijd en gewoon doen

Toen ik dit doosje kaarten met de boodschap erbij kreeg om het te gebruiken in het Reflectie Atelier, was in eerste instantie mijn gedachte: ‘hé, dit is interessant… dus blijkbaar heb ik ook echt iets te doen rondom dat spirituele.’ Maar toch kwam ook dat stemmetje stiekem weer tevoorschijn, dat een beetje sceptisch zei  ‘hoezo spiritueel, dat is toch veel te zweverig…’ en ‘tja, ik heb al mooie kaarten’ – die gaan over chakrapsychologie – ‘wat ga ik dan hiermee doen?’.

Vervolgens kwam een gedachtengang los: wat is dat dan, spiritualiteit? Voor mij is dat de verbinding met yoga, hoe geef je een beetje vorm aan spiritualiteit in je leven en je werkleven. Dat ik daarmee iets te doen heb is zo gek nog niet, ik heb tenslotte een yoga achtergrond. En mensen die op m’n pad komen of die ik ontmoet, willen soms ook onderzoeken hoe je dat nou in je alledaagse ritme vormgeeft, hoe ben je een beetje alledaags spiritueel?

En voordat je het weet, lopen de gedachten met je weg. Dan is het bij mij tijd voor actie: in dit geval gewoon zelf de vorm gebruiken en kijken wat het me brengt.

Dus trek ik een kaartje voor vandaag, met de vraag: wat is de boodschap die me vandaag helpt? “Positief. Geniet van deze positieve tijd. Lach! Weet dat alles goed gaat.” Grinnikend denk ik: ‘nou, dat was precies wat ik even nodig had, want voordat je het weet zit ik zwaar en dramatisch te doen over dingen’…

Alledaagse boodschappen

Vervolgens trek ik er nog twee met mooie boodschappen en merk ik hoe mij gedachten me ook op het verkeerde spoor hadden gezet: ik had namelijk de aanname gedaan dat het vragen zouden zijn. Maar het zijn helemaal geen vragen, het zijn gewoon duidelijke, eenvoudige boodschappen.

Voor mij helpt het om er een beetje luchtig mee om te gaan en ermee te doen wat je wilt. En als je voelt dat het voor jou niet past, dan doe je er niks mee. Dat is ook informatie.

Tot zover dit mooie cadeau, met oprecht een persoonlijke boodschap aan mij: ga hier maar wat mee doen, ga maar kijken wat er op je pad komt rondom dit thema en wat je hierin te delen hebt. Die boodschap heb ik met liefde ontvangen en aangenomen.

Dus dat is wat ik doe: alledaagse spirituele dingen kun je gewoon onderzoeken en bespreken in het Reflectie Atelier. Bijvoorbeeld met behulp van deze kaarten. Het hoeft niet, maar het mag wel.

Dit is een artikel uit de reeks ‘Reflectie Inspiratie’. Hierin deel ik beelden, associaties en vormen, die jou op weg kunnen helpen bij het reflecteren. Deze voorbeelden komen van professionals, die reflecteren als essentieel onderdeel zien van hun werk. Ik heb ze van hen gekregen en heb er mijn eigen wijsheid op losgelaten: een ware co-creatie. 

 

Reflectie is een manier om goed voor jezelf te zorgen als professional. Deze inspiratiereeks geeft vormen voor individuele reflectie: beelden, associaties en voorwerpen. Om een vorm te vinden van reflectie die bij jou past – ook praktisch gezien.

de Klei

• Het element aarde, je ergens thuis voelen, geaard zijn
• Met de poten in de klei
• Het kneedproces met de handen

Dit is een bonkje klei. Het zat in een mooi, klein handgemaakt pakketje: aluminiumfolie eromheen, vastgebonden met een rood touwtje met een kaartje eraan: “Gebruik deze klei!”

het Maakproces

De klei nodigt je uit om op een andere manier bezig zijn, namelijk met je handen. Vooral als je veel denkwerk te doen hebt, wat adviseurs en secretarissen toch vooral doen. Mensen met wie ik aan de slag ben in het Reflectie Atelier, zijn degenen die in de ‘denk- en praatfabrieken’ werken. Het soort werk dat niet zo ‘fotografeerbaar’ is. Het is een proces, een omgeving, waarbij je vooral in je hoofd lijkt te moeten zitten.

Terwijl dat natuurlijk totaal niet het geval is: we hebben zoveel meer tot onze beschikking. En dan is het heerlijk om soms gewoon met je poten weer in de klei te staan, of met je handen in de klei. Om iets te maken, om iets te vormen, of om nog niet zo goed te weten wat er precies uitkomt. Het gaat niet om wat je allemaal denkt, maar het gaat erom dat je iets aan het maken bent, aan het creëren, en je ziet wel wat het wordt.

in balans op de Draaischijf

Het doet me denken aan de traditionele manier van pottenbakken. Op een draaischijf. Je moet dat heel precies doen: het ritme van de schijf, het water dat je toevoegt. Er kan zoveel misgaan in dat proces en dat is precies wat ik er zo leuk aan vind! Als kind had ik dan een groot schort aan, want bij mij werd het een kledderbende. Eerst het middelpunt van de draaischijf vinden, dan de substantie in balans krijgen terwijl die tafel aan het draaien is. En met je vingers, je handen, een bepaalde vorm maken.

Het kan al mis gaan als je teveel water gebruikt, of te hard duwt. Maar vervolgens kan het ook nog misgaan -want tja, dat is onderdeel van de creatie- in de oven! Want als ie niet goed gebakken wordt, kan de creatie ook nog uit elkaar knallen.

Kortom: zo’n maakproces geeft ruimte voor reflectie! En de klei ook:

• Gewoon weer eens met de voeten in de klei, wat wel eens een beeldspraak is in organisaties: dat lijkt me altijd een goed idee, om weer eens zien waar je het werk eigenlijk voor doet.
• Mocht dat niet mogelijk zijn, dan kun je nog gaan tuinieren: met de handen in de aarde. En kun je weer allerlei beelden en associaties krijgen bij de grond, die belangrijk voor onze natuur, de bodem, de bodemkwaliteit. Alles komt uit de aarde voort.

We kunnen dus helemaal losgaan op dit simpele klompje klei!

• Blijf in ieder geval in contact met je eigen grond onder de voeten, met je eigen voeten op de grond. Trek eens je schoenen uit als je een keer gaat wandelen: dat helpt. Dan voel je je meer geaard en dat maakt je rustiger. Waarom wil je dat? Omdat dat dat wat lekkerder leeft.
• De tuinierders onder ons kennen al het genot van af en toe eens met je handen in de aarde wroeten. Om het hele maakproces van ons eten weer eens van dichtbij mee te maken. Dus zaadjes planten, water geven, bemesten, zonnetje z’n werk laten doen en kijken wat er uit het zaadje komt. Wat zich gaat ontvouwen vanuit die bodem. Welke plantjes het voortbrengt. Misschien komen er bloemetjes, misschien gaat het vrucht dragen, je weet het maar nooit. Uiteindelijk is dat allemaal onderdeel van het maakproces, wat je ook in jezelf kunt ervaren.

Ben benieuwd: wat maak jij vandaag?

Dit is een artikel uit de reeks ‘Reflectie Inspiratie’. Hierin deel ik beelden, associaties en vormen, die jou op weg kunnen helpen bij het reflecteren. Deze voorbeelden komen van professionals, die reflecteren als essentieel onderdeel zien van hun werk. Ik heb ze van hen gekregen en heb er mijn eigen wijsheid op losgelaten: een ware co-creatie.

 

Reflectie is een manier om goed voor jezelf te zorgen als professional. Deze inspiratiereeks geeft vormen voor individuele reflectie: beelden, associaties en voorwerpen. Om een vorm te vinden van reflectie die bij jou past – ook praktisch gezien.

Frida in de Schelp

• Hoeder van diepere lagen
• Spanning van het niet-weten
• Kunst-zinnig kijken en associëren

Niet-weten 

Dit vind ik een beetje een spannende. Het is een prachtige schelp met de afbeelding van Frida. Veel mensen kennen haar en weten wat haar achternaam is: dat weet ik niet. Dat is precies wat ik er spannend aan vind: ik weet niet zoveel van deze kunstenares, vrouw, krachtig mens. Mijn eerste ‘kennismaking’ met haar was  op het moment dat ik deze schelp heb gekregen van Renske. Met een persoonlijke boodschap in haar associaties bij deze kunstenares, waaronder krachtige vrouw, feminisme, dus een voorstrijder zijn van iets.

Beelden & associaties

Als ik kijk naar de afbeelding in de schelp: ze kijkt je recht aan, erg indrukwekkend. Met een neutraliteit in haar uitdrukking, ook iets droevigs. Afstandelijk door de witte kleur op haar gezicht, bijna een masker. Wat ik erg mooi vind: zij heeft op het punt tussen de wenkbrauwen een afbeelding van een hart. Dat punt is vanuit de yoga en chakrapsychologie het derde oog, de plek van het innerlijk weten, het inzicht. De plek van zelfreflectie. Het hart heeft stralen naar boven toe: vanuit het inzicht naar het hogere Weten. Met op haar hoofd meerdere, prachtige bloemen, voor mij de verbinding met het zevende chakra.

Schelp als container

Kortom: voor mij is het een indrukwekkende dame, in de vorm, in een schelp. Gisteren pakte iemand ‘m van de kast, waarbij ik zei dat er niet zoveel voorwerpen staan die er ook echt uitzien als een ‘containers’. Een container als vorm om iets te omhullen, te houden, te vatten. Containment is ook een begrip vanuit de psychodynamica. De schelp omvat haar, omvat de afbeelding, en is daarmee een drager van iets wat heel diepgaand is, wat veel betekenissen kan hebben.

Zoals wij zelf ook als mens een container kunnen vormen van alles wat we zelf aan spanningen en dynamieken ervaren, beleven. Maar ook een container kunnen vormen, een omhulsel, een hoeder, van spanningen en dynamieken die andere mensen ervaren. Dat is een belangrijk onderdeel van de manier van kijken vanuit de psychodynamica en dus ook de manier waarop ik werk, met wat ik ervaar en voel in het contact in de begeleiding van mensen.

De schelp kan ook staan voor avontuur, het strand opgaan, ruimte zoeken en tegelijkertijd als hoeder van spanningen en dynamieken die soms wat lastiger te verdagen zijn. Waar je met elkaar weer betekenis aan kan geven.

Kunst-zinnig kijken

Als ik meer informatie over Frida opzoek –want dat heb ik niet gedaan– komen er misschien nog veel meer betekenissen, die wellicht weer andere inzichten geven. Het is in ieder geval een artiest, iets met kunst. Kunst als vorm, een manier om iets te beleven, te ervaren, wat mogelijk gevoelens bij je oproept, wat misschien ook iets zegt over wat er op dat moment in jou speelt. En je kan verwonderen, op het moment dat je vanuit het ‘niet-weten’ het helemaal open aangaat, ervaart. Om de wereld wellicht wat meer te begrijpen of om het juist anders te ervaren, er anders naar te kijken.

Kunst als belangrijke manier of vorm van reflectie.

Welke vorm van kunst spreekt jou aan?

Dit is een artikel uit de reeks ‘Reflectie Inspiratie’. Hierin deel ik beelden, associaties en vormen, die jou op weg kunnen helpen bij het reflecteren. Deze voorbeelden komen van professionals, die reflecteren als essentieel onderdeel zien van hun werk. Ik heb ze van hen gekregen en heb er mijn eigen wijsheid op losgelaten: een ware co-creatie.